منظره‌ای درونی که همچون رویایی آبکی پدیدار می‌شود.
 رنگ در حجاب‌های نوری گسترش می‌یابد و نور مرکزی مانند نفسی باز می‌شود.
 اینجا حرکت سبک اما قاطع است، و با نگاهی هدایت می‌شود که منتظر لحظه دقیق است تا روی ملافه بنشیند.
 صحنه‌ای که نه برای توصیف، بلکه برای تداعی کردن است: آنچه وقتی نگاه بی‌حرکت می‌شود، در ذهن باقی می‌ماند. اثری با امضای هنرمند.